Door: Annemarie van Gaal

'Wilt u het eerste exemplaar van ons boek in ontvangst nemen, de avond openen of het lintje doorknippen bij de opening van onze nieuwe vestiging?' Ik word altijd een beetje ongemakkelijk van dit soort verzoeken. Hoe belangrijk kun je jezelf vinden om iets te ontvangen of te openen waar je zelf part noch deel aan gehad hebt? Afgelopen week had ik me laten overhalen om het eerste exemplaar van het FGH Vastgoedbericht overhandigd te krijgen ten overstaan van de top van de Nederlandse vastgoedwereld.

Toen ik mijn auto naast een donkergroene Bentley parkeerde, vroeg ik me af waarom ik ook alweer toegezegd had. Zwak moment zeker. Maar, eerlijk is eerlijk, het was een mooie middag. Directievoorzitter Peter Keur was een geweldige gastheer en de lezing van Piet Moerland, bestuursvoorzitter van Rabobank, was leuker dan ik verwacht had.

Na de uitreiking van het rapport was het mijn beurt om iets te zeggen. Ik ging staan, keek naar de vijftig mannen in grijze pakken met stropdassen en besloot het te hebben over mijn eigen ervaringen in onroerend goed. Panden kopen was tien jaar geleden gemakkelijk, de banken overtuigen was onmogelijk. Mijn huisbank financierde mijn plannen niet, want ze waren er niet van overtuigd dat ik een goede onroerendgoedhandelaar zou zijn. Ik had mijn sporen ruimschoots verdiend, maar ik leek totaal niet op de man-in-pak-met-stropdas. Na zes panden in de PC Hooftstraat concludeerde ik dat het bezit van onroerend goed helemaal niet zo leuk is. Er komt een huurder in, er gaat een huurder uit en je stuurt de loodgieter langs - maar als eigenaar maak je geen verschil. Je draagt niets bij aan je succes. Hoe leuk is dat?

Toen een Iers pensioenfonds een enorm bod neerlegde, verkocht ik de panden en had ik in drie jaar tijd meer geld verdiend met onroerend goed dan met tien jaar knokken in Rusland. 'Maar een deal waar je niets aan toevoegt en die zo veel in waarde stijgt is niet gezond. Dat veroorzaakt crises.' Ik keek naar mijn publiek: 'Er is één ding lekkerder dan geld verdienen.'

De mannen gingen op het puntje van hun stoel zitten, nu kwam het. 'Het allerlekkerste is het succes waar je zelf verantwoordelijk voor bent. Dat succes geeft je het gevoel dat je over water kunt lopen en dat is verslavend lekker.' Niet-begrijpende gezichten in de zaal. Ik eindigde met de conclusie dat de crisis goed is, omdat we daardoor gedwongen worden creatief te worden. 'Ik gun jullie allemaal dat geweldige gevoel dat zo veel lekkerder is dan geld verdienen.'

Ik kreeg applaus, zij het weifelend. Toen ik weer in de zaal zat, fluisterde mijn buurman: 'Jij hebt net vijftig mannen in opperste verwarring achtergelaten...'

Misschien kwam ik te vroeg voor deze topmannen, maar ik hoop dat ze gaan beseffen dat winst maken zonder eigen inbreng net zomin voldoening geeft als dat lintje doorknippen.